Zo dicht bij huis, tientallen belgen zien passeren met hun caravans, mobilhomes… zij zijn thuis binnen enkele uren, wij binnen enkele dagen. Toch een vermoeiende gedachte, maar het paard ruikt zijn stal. Zet de koffie maar al op, want we zijn op komst.
We zijn net in Reims aangekomen, na een bijna dodenrit langs de grote baan. Gelukkig vonden we een ietwat veiligere weg langs de patattenvelden en mooie riviertjes.
Nu nog twee keer in de lentefrisse tent en kleren kruipen en dan alle tijd vrij maken om jullie te knuffelen. 
Helaas weer problemen met de kodak, maar geen nood, een diapresentatie volgt…
En naar diene knuffel kijken we uit!!!!!!!!!!
Ik kan me goed voorstellen dat de laatste loodjes het zwaarst wegen, maar doe toch maar voorzichtig, liever wat later aankomen en heelhuids, dan met brokken…
En, Sofietje, gelijk heb je! Ik zou die muur ook laten voor wat ie is…
Blijf maar aan het roer zitten!!
We staan allemaal te popelen om jullie terug te zien, te knuffelen, enz…;-)
Pomp de banden nog maar eens goed op, span de remkabels voor een laatste keer op, smeer de ketting nog eens en laat bij jullie thuiskomst die blinkende fietsbel maar eens goe rinkelen.