We reden dus 3.438 (cent/)kilometer bij elkaar…

Thuis verwend met de welverdiende douche en verwelkomstcomité, inclusief koffie en taartjes. Dat overtrof de verwachtingen. ‘s Avonds nog vlug even naar de winkel om boodschappen, nu zijn we opnieuw min of meer op onze plooi. Een uitgebreid reisverhaal met meerdere foto’s volgt, uiteraard.

Verwachte aankomsttijd: tussen 12u00 en 15u00. Wie wil meefietsen mag altijd iets laten weten op de gsm van Sofie.

We zijn net in Reims aangekomen, na een bijna dodenrit langs de grote baan. Gelukkig vonden we een ietwat veiligere weg langs de patattenvelden en mooie riviertjes.

Nu nog twee keer in de lentefrisse tent en kleren kruipen en dan alle tijd vrij maken om jullie te knuffelen.

Helaas weer problemen met de kodak, maar geen nood, een diapresentatie volgt…

Ondertussen al heel veel regen gehad, het is eens iets anders dan die hete zon, al lijkt ons dat nu toch zo veel leuker dan die nattigheid.

Drie dagen geen nieuws, drie dagen bij sympathieke mensen in de tuin kunnen slapen. Vandaag typen we vanuit Troyes, morgen zitten we voorbij Reims. Dan nog eens slapen net voor de grens om uitgerust en gladgeschoren (allebei) nog een viertal uurtjes naar huis te fietsen donderdag. Wie mee wilt trappen, geeft maar een seintje op Sofie haar GSM (00 32 494 37 53 96). Waar we exact België binnenrijden weten we nog niet, waarschijnlijk ter hoogte van Mons om zo nog eens de Muur van Geraardsbergen mee te pikken, kwestie van in schoonheid af te sluiten. Maar voor de sportievelingen toch voor de zekerheid even checken via de GSM.

… De matras lonkt…

Een terugblik:

Grapje, gewoon op de juiste momenten vandaag een cafétje gevonden én een manier gevonden om rond Lyon heen te rijden. Het is immers altijd makkelijk een stad binnen te rijden, maar buiten rijden in de juiste richting is andere koek!

We hebben in Vienne een cybercafé gevonden, eindelijk. Met Lyon in zicht en heel wat regen in de lucht, zitten we lekker binnen van een koele cola te genieten. Deze middag konden we tijdens de lunch ook een splash vermijden.

De vrolijke trappers, nog steeds even vrolijk, kijken uit naar nòg meer invitaties, er zijn immers zeven dagen in een week…

Saluut!

Het is weer een tijdje geleden dat we van ons konden laten horen. In Italië en Frankrijk zijn er precies geen internetcafés. Hiermee weten jullie meteen dat we de grens overgestoken hebben aan ‘t zeetje. Dat was wel wat zwoegen, het was leuk voor één keer, maar de volgende keer nemen we ook liever de Vespa! Een heel mooie kustlijn in Italië, maar in Frankrijk is het eerder miserie, bij elke afdaling rijden we een stadje in met heel veel verkeer, dus echt genieten van de afdalingen zit er niet in.

Maar genoeg geklaagd, we hebben lekker in Monaco rondgelopen, of liever gefietst… en Cannes op de rode loper gewandeld. We schieten goed op dus. In totaal halen we vandaag de 2.557 kilometer, klinkt als geld in mijn oren. Als alles verder nog vlot loopt, zullen we ten eerste (op zijn Piet’s) op tijd aankomen en ten tweede meer dan 3.000 kilometer hebben. Vandaag hebben we langs de route du soleil gefietst, maar veel soleil was er toch niet te zien. Helemaal uitgeregend zijn we een hotelleke binnengereden, inclusief gratis internet, in Loriol, ietske onder Valence. Morgen rijden we Lyon voorbij.

Met Sofie vooraan op de fiets, is het best wel leuk. Een prachtig uitzicht, en heel veel tijd om niks te doen én foto’s te nemen. In het begin was het wat wennen met al dat gewicht aan de fiets, maar dag na dag lukt het beter om ons stalen ros in bedwang te houden. We hebben duidelijk problemen met de kodak, die heeft nog wat last van de regen denk ik. We kunnen dus geen foto’s uploaden vandaag. Misschien morgen als we even tijd vinden in Valence of Lyon.

De slaapplaats wisselt van dag tot dag. Zo konden we al slapen in de woonkamer van sympathieke Roemenen, van een tof (en rijk) Italiaans koppel, op een camping vol Belgen en vandaag dus in een hotelleke.

Aan allemaal, wij eten graag een lekker stoverijtje, krokante frietjes, biefstukje, een lekker Belgisch biertje, een fris slaatje, kaas… Met andere woorden: verras ons… (of met nog andere woorden: de verwachtingen zijn hoog) We zullen hopelijk één of twee dagen vroeger aankomen, maar kunnen niks beloven.

Ciao!

Gisteren afscheid genomen van de leukste camping met privedouche en -toilet en opnieuw de voze tour op. Toch een leuk stekje gevonden gisteren om te slapen, tussen de muggen weliswaar, maar ons hoor je niet klagen, enkel krabben!

Trouwens, dat Brugge van het Zuiden… allemaal zo speciaal niet hoor… Maar de vrouwtjes zijn er dol op!

Arrivederci ( Hans, dit is de laatste dans… – Zoek dat maar eens op!)

Ahja, juist die bergpassen… Eerst de Arlbergpas, aan tien km/uur, en een lekker lunchke met frietjes halverwege, dat was een makkie. Hoewel, op vijf kilometer van de top plooit ons kleinste tandwiel vooraan. Met de hulp van de flikken hebben we ons tandwiel er kunnen afkrijgen, maar resultaat is wel dat we nog maar 14 in plaats van 21 versnellingen hebben voor de laatste vijf km en de Reschenpas. Efkens goed zweten en meermaals sterven op de fiets, maar moeilijk gaat ook!

Ondertussen de teller al op 1.500 km gebracht, dat klinkt naar meer.

We hebben ook al de Belgische problemen opgelost toen we gisteren bij een Waals koppel in de tuin mochten blijven slapen, inclusief Grappa en ontbijt…

Morgen eens zien waar al dat gedoe hier in Venezia rond draait en dan snellekes naar huis.

http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=Q22SC104

Met dank aan de collega´s

We zitten in het stadje Bregenz en rijden, als het wat afgekoeld is door naar Bludenz, op weg naar de eerste Alpenpas.

Over de wegen in Duitsland, 1 slagzin: learn to love it!

Op dag zes kwamen we Mathias en Yves tegen die ook met de tandem op reis zijn. Ze verdedigen onze Belgische eer op een mountainbikewedstrijd voor tandems… Hopelijk komen ze op tijd aan. Allez les belges! Deze dag reden we op instructies van hun gps, amaai wat een rommel. We hebben met andere woorden veel omwegen gedaan tot we in het bos terechtkwamen bij Tübingen. Een prachtig natuurgebied, inclusief bangelijke afdaling op een smal, met kiezelsteentjes bezaaid, bospadje: we haalden er toch makkelijk 40 km per uur, echt vet wijs!

De eerste berg viel al bij al goed mee bij het uitrijden van Tübingen, hoewel we toch een paar uur hebben moeten pauzeren, het kan ook door de hitte geweest zijn.

We vinden altijd wel een slaapplaatsje, gisteren nog konden we bij mensen in de tuin onze tent opzetten en mochten we welfs meekijken naar de voetbal met een pint bier en een glas wijn. Vanmorgen was er thee en zelfgemaakt brood en confituur naar believen.

Sofie zegt het een en ander, carpe diem denk ik… wie zal het zeggen?

ps. Begin je geld maar te tellen, al 970 kilometer op de teller.

ps 2. De tiende bol.